نوبت عاشقی

آخر غربت دنیاست مگه نه ××××× اول دوراهی آشنا شدن

دل از من برد روی از من نهان کرد
ساعت ۸:۳۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٥ شهریور ۱۳۸٧  

 

سلام

بازهم من اومدم

با یه دنیا شرمندگی از محبت های بیدریغتون

بعضی از کامنت ها رو که میخونم باورم میشه که منم شاعرم

به هرحال از اینکه بهم لطف دارید و نوشته هامو میخونید ممنونم

امروز واسه من روز خاصیه

چون روز تولدمه

میخواستم یه شعر جدید که شاید بی ربط هم با این مناسبت نبود بذارم

اما چون تصمیم داشتم که حتما امروز آپدیت کنم ، متاسفانه فرصت نشد که اونو آماده کنم

به همین دلیل شعر جدیدم رو میگذارم واسه پست بعدی و برای امروز یکی دیگه از شعرای قدیمیم رو میگذارم.

اینبار هم پا تو کفش حضرت حافظ  کردم و یکی از غزلهای زیباش رو تضمین کردم.

امیدوارم تنش رو تو گور نلرزونده باشم.

جهت اطلاع دوستانی که این شعر حافظ رو نخوندن بگم که مصرع اول هر بیت از حافظ و مصرع دوم از منه.

 

 تولد 34 سالگی

"دل از من برد روی از من نهان کرد"

                                        چرا با عاشق مسکین چنان کرد

 

" شب تنهائیم در قصد جان بود"

                                         به ناگه ناوک مژگان عیان کرد

 

"چرا جون لاله خونین دل نباشم"

                                         بدور از یار، شادی کی توان کرد

 

"که را گویم که با این درد جانسوز"

                                         به من دلبر جفای بیکران کرد

 

"بدانسان سوخت چون شمعم که بر من"

                                         هوای گریه ابر آسمان کرد

 

"صبا گر چاره داری وقت وقتست"

                                         که جانم بر لب و خونم روان کرد

 

"میان مهربانان کی توان گفت"

                                         که دلبر سینه عاشق نشان کرد

 

"عدو با جان حافظ آن نکردی"

                                         که با "باران" خم آن ابروان کرد

((((( شهرام - "باران" - دوشنبه ٣٠/١١/٧۴  - ٢٩ رمضان ١۴١٧)))))